اسماعیل قاسمی عضو هیئت علمی پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران با مرتبه استادی و دارای ۲۵ سال سابقه کار در عرصه‌های دانشگاهی و صنعتی است. تجربه صنعتی دکتر قاسمی به بحث آمیزه سازی پلیمرها بازمی‌گردد. با وی که اعتقاد دارد در ایران فعالیت‌های آکادمیک اندکی در خصوص ظروف یک‌بار مصرف به‌ویژه از منظر بهداشتی صورت گرفته، درباره تازه‌ترین اظهارنظر در خصوص سفره‌های یک‌بار مصرف پلاستیکی گفت‌وگو کردیم و نظرات وی را جویا شدیم.
به گزارش پلیمرخبر؛ قاسمی در پاسخ به سوالی مبنی بر خبر نظر کارشناسی در خصوص خبر ایسنا با عنوان «هشدار در خصوص استفاده از سفره‌های یک بار مصرف» اظهار کرد: این مطلب باید از دو دید بررسی شود. ابتدا از دیدگاه سازمانی باید بررسی کرد که آیا این شخص صلاحیت لازم برای اظهارنظر درباره این مسئله را آن‌هم در جامعه و به‌صورت عمومی دارد؟ در سازوکار کشور چه کسی باید این‌گونه اخبار را اعلام کند و مسئول این امر کیست؟ به نظر من اگر مسائل مرتبط با بهداشت عمومی جامعه به طرز صحیحی بیان نشود، مصداق تشویش اذهان عمومی است. درواقع باید مرجع معینی وجود داشته باشد که پس از تحقیقات و برآوردهای لازم باصلاحیت لازمی که دارد این خبر را عنوان کند. این دیدگاه مهم است و در همه کشورهای جهان سازمان‌های ویژه‌ای این موارد را بیان می‌کنند.

متأسفانه در ایران چنین سازمان‌هایی نداریم و یا در صورت وجود، نقش پررنگی در جامعه ندارند. حتماً باید مرجع موثق و متقن چنین خبری را اعلام کند. اما عنوان کننده این موضوع هیچ‌کدام از این ویژگی‌ها را ندارد، یعنی نه خبر اعلام‌شده موثق و مبنی بر پایه‌های علمی است و نه ایشان مرجع اعلام این خبر است. البته وی در مصاحبه یادشده اذعان داشته که با وزارت بهداشت مکاتباتی در این خصوص داشته اما چون این وزاتخانه واکنشی نشان نداده خود این خبر را منتشر کرده است. جدای از اینکه این خبر صحت دارد یا نه، باید سازوکاری ایجاد شود تا این‌گونه اخبار از کانال‌های موثق و متقن بیان شود و موجب تشویش اذهان عمومی نشود. زیرا شاید مصرف‌کنندگان سفره‌های یک‌بار مصرف در ایران زیاد نباشند اما همین تعداد با خواندن این خبر دچار وسواس‌های خاص خواهند شد.
اما از دیدگاه دوم که دیدگاه تخصصی من است به بررسی موضوع بپردازیم: کربنات کلسیم که در مصاحبه به‌غلط از سوی ایشان کربن عنوان‌شده بود، ماده‌ای است که در کشورهای پیشرفته که دارای سازمان‌های خاصی برای بررسی خطرات احتمالی مواد هستند، به‌عنوان ماده کم‌خطر عنوان‌شده است. هر شرکت تولیدکننده مواد برگه ایمنی منتشر می‌کند و خطرات هر ماده در آن بیان می‌شود. برای کربنات کلسیم در این برگه‌ها عنوان‌شده که در تماس مستقیم با چشم ایجاد مشکل می‌کند، تماس مستقیم آن باپوست مشکلات کمی ایجاد می‌کند و خوردن و استنشاق نیز می‌تواند موجب مشکلاتی شود. منتها به‌غیراز مورد تماس مستقیم با چشم در سایر موارد کم‌خطر شناخته‌شده است. در سفره‌های یک‌بار مصرف، مصرف‌کننده تماس مستقیمی با کربنات کلسیم ندارد. درواقع کربنات کلسیم آمیخته‌شده در پلیمر تماس مستقیمی با غذا و مصرف‌کننده ندارد، زیرا پوششی از پلیمر کربنات کلسیم را در خود گرفته است. مگر اینکه مرحله اختلاط به خوبی انجام‌نشده باشد. مورد دیگری که در مصاحبه بدان اشاره‌شده و جای بحث دارد، مسئله سایش و خوردگی دستگاه‌های آمیزه‌ساز در تولید این سفره‌ها بوده است.

بله این موضوع وجود دارد و در هنگام اختلاط پلیمر و کربنات کلسیم به دلیل سختی کربنات کلسیم رخ می‌دهد. سختی با پارامتر و معیاری به نام عدد موس (mohs) سنجیده می‌شود. این عدد برای کربنات کلسیم حدود ۲ است که در مقایسه با پلیمرها با عدد موس حدود ۱، عدد بالاتری است و سایش را در دستگاه‌های آمیزه‌ساز (سیلندر و مارپیچ) ایجاد می‌کند. اما این سایش هیچ آلودگی ندارد و امری طبیعی است که بسته به میزان و کیفیت آبکاری سیلندر و مارپیچ می‌تواند از شش ماه تا دو سال باشد. اما چون در حین استفاده از سفره‌های یک‌بار مصرف مستقیماً کربنات کلسیم و سفره خورده نمی‌شوند نمی‌تواند خطر خاصی داشته باشد.
در کل با توجه به کم‌خطر بودن کربنات کلسیم در حالت آمیخته با مواد پلیمری چندان نمی‌توان استفاده از سفره‌های یکبار مصرف را پرخطر جلوه داد. ممکن است خطر بسیار اندکی داشته باشد که برای بررسی آن باید طی آزمایش‌ها درازمدت مهاجرت کربنات کلسیم را سنجید و سپس اظهارنظر کرد.

منبع: بسپار
انتهای پیام/

  • شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

    - کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
    - آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد